Pepijn kan sinds vandaag zonder zijwielen fietsen. Pepijn kon al een tijdje fietsen met zijwielen. Deze stonden ook al een tijdje op de hoogste stand, zodat je of heel schuin op de fiets zat. We probeerden Pepijn dan ook de stimuleren om zonder de zijwieltjes aan de grond te laten komen te fietsen. Dit ging dan ook vaak goed. Hij was dan ook trots als ie tegen papa riep dat hij de wieltjes niet hoorde. Echter zonder zijwielen kon eigenlijk nog niet, omdat zijn voeten nog niet aan de grond konden komen als ie stil stond. Vandaag was het dan zover. Mama en Pepijn moesten even de buitenlucht zien, na een lange zit binnen. Mama stelde voor om de zijwielen van de fiets te halen en Pepijn te laten fietsen. Pepijn vond het wel wat.
Echter na een rondje was hij er al klaar mee en de zijwielen moesten er eigenlijk weer aan. Mama vond dat Pepijn nog tien rondjes moest fietsen op het pleintje en dat Pepijn het dan wel kon. Zo gezegd zo gedaan. In de bochten moest Pepijn nog wel even blijven doortrappen, maar na tien rondjes fietste hij gewoon rond. Hij kon ook goed remmen. Ik was dus reuze trots toen ik van mijn werk kwam en Pepijn mij iets moest laten zien. Ik was zo trots op hem
Zo ja mama is ook te vinden op deze blog. Eens even uitproberen of ik er ook iets op kan zetten zonder dat de hele website crasht
Even zoeken naar een mooi fotootje… mmm dat blijkt lastiger dan ik dacht.
Als mijn handige man weer thuis is en ik de foto’s kan vinden, zal ik er iets moois opzetten.
Powered by Qumana
Feline kan sinds vanavond ‘tijgeren’ door de kamer heen. Ze was de laatste tijd alwel bezig om telkens een paar centimeter naarvoren te kruipen om iets te kunnen pakken. Maar echt door de kamer heen was nog net iets teveel van het goede. Maar sinds vandaag kan ze het dan toch echt
Ze is zelf ook erg trots als ze een stukje heeft getijgerd. Het is leuk om te zien dat je kind weer iets ‘zichtbaar’ nieuws kan. Weer een mijlpaal voor haar.
Oma heeft een erg leuk foto gemaakt van Feline. Deze heb ik er dan ook bijgedaan.
Toen ik vanmiddag thuis kwam, zag ik mijn kleine meisje druk bezig met "klussen". Eigenlijk was ze vooral bezig met ontdekken van het gereedschap. En dat doe je dan op die leeftijd door het in je mond te stoppen.
Daarnaast hebben we eindelijk weer eens een foto van de kids samen. Die wilde ik jullie ook niet onthouden. Zijn ze niet schattig.
Feline kan sinds een paar dagen lekker goed zitten, zonder gelijk om te vallen. Daarnaast probeert ze ook een soort kruiphouding in te nemen om mogelijk over de grond te gaan voortbewegen. Pepijn vindt zijn zusje helemaal leuk. En Feline volgt met haar ogen waar Pepijn heengaat. En dat vind ik dan als papa helemaal leuk om te zien
Het gaat allemaal erg snel. Pepijn is alweer drie jaar geworden. Hij vond het allemaal erg spannend. Hij heeft dan de nacht ervoor ook slecht van geslapen. Het is ook niet niks om al drie jaar te worden.
Michelle had gezegd tegen Pepijn dat als hij wakker werd, hij het volgende moest roepen: "Pepijn geeft een feesje". En wat zei hij, toen hij wakker werd…: "Pepijn geeft een feesje!" We hebben natuurlijk gezongen voor hem. En hij zong net zo hard mee. Want zingen kan hij nu goed.
Zijn cadeau lag onder ons bed. Deze moest hij dan ook maar snel te voorschijn halen. Ik was reuze benieuwd wat hij ervan vond. Het was een grote lego duplo trein. Deze moest natuurlijk gelijk in mekaar gezet worden
‘s Morgens en tegen de middag hebben we zijn verjaardag gevierd met zijn vriendjes. Hij werd reuze verwend met vele cadeautjes. En wat is darnaast leuker dan met je vriendjes met de nieuwe trein te spelen.
‘s Avonds, toen de kinderen naar bed waren, hebben we met oma en broer van Michelle nog Sinterklaas gevierd. Iedereen doet dan elk jaar weer zijn uiterste best om voor de getrokken lootjes een goed gedicht te maken. Ook dit jaar is dat weer goed gelukt. Ik vind het altijd weer reuze gezellig.
Recent Comments