Pepijn kan sinds vandaag zonder zijwielen fietsen. Pepijn kon al een tijdje fietsen met zijwielen. Deze stonden ook al een tijdje op de hoogste stand, zodat je of heel schuin op de fiets zat. We probeerden Pepijn dan ook de stimuleren om zonder de zijwieltjes aan de grond te laten komen te fietsen. Dit ging dan ook vaak goed. Hij was dan ook trots als ie tegen papa riep dat hij de wieltjes niet hoorde. Echter zonder zijwielen kon eigenlijk nog niet, omdat zijn voeten nog niet aan de grond konden komen als ie stil stond. Vandaag was het dan zover. Mama en Pepijn moesten even de buitenlucht zien, na een lange zit binnen. Mama stelde voor om de zijwielen van de fiets te halen en Pepijn te laten fietsen. Pepijn vond het wel wat. 
Echter na een rondje was hij er al klaar mee en de zijwielen moesten er eigenlijk weer aan. Mama vond dat Pepijn nog tien rondjes moest fietsen op het pleintje en dat Pepijn het dan wel kon. Zo gezegd zo gedaan. In de bochten moest Pepijn nog wel even blijven doortrappen, maar na tien rondjes fietste hij gewoon rond. Hij kon ook goed remmen. Ik was dus reuze trots toen ik van mijn werk kwam en Pepijn mij iets moest laten zien. Ik was zo trots op hem 
Thuis proberen we voor Pepijn de dagen zo normaal mogelijk door te nemen. Vandaag was het wel 33 graden en dus was het weer tijd om het bad tevoorschijn te halen. En wat is dan leuker om je beste vriend uit te nodigen om samen met water te gaan spelen. En als de avond valt, dan gezellig met z’n allen patat eten! Joepie! Ze wilden voor papa wel even poseren voor het fototoestel. Lekkere mannen zijn het ook.
Pepijn heeft afgelopen woensdag zijn mooie kleine rode driewieler gekregen. Deze stond al een tijdje op zolder te wachten. Het is eenzelfde soort die Michelle zelf vroeger ook heeft gehad. Aan het begin fietste hij met een voetje op de trapper en de andere duwde hij zichzelf voort. Na twee dagen enthousiast geoefend te hebben kan meneer helemaal zelf fietsen.
Pepijn heeft schommelen helemaal ontdekt. Papa vindt het allemaal nog wel een beetje eng. Maar die is er nu wel aan gewend dat Pepijn heel hard wil. Want ja als je niet hard mag, dan is er niks aan.
Wat is nu leuker dan met je vriend naar de dierentuin gaan. Lekker aapjes kijken. 
Afgelopen zondag zijn we even lekker naar een klein strandje in Huizen geweest. Voor Pepijn was dit de eerste keer. Hij moest heel even wennen aan de waterkant. Mama was vooral bezorgd dat hij niet klakkeloos het water ging inrennen en dan voorover zou vallen. Toen hij eenmaal was gewend, durfde hij tot zijn knieen in het water. Papa was in de buurt en haalde hem menigmaal aan zijn arm weer terug. De kleine waterrat! Leuk om te zien dat hij het leuk vindt. Daarnaast had hij ook zijn schepje en emmertje mee, waar hij dan veel zand er in en er weer uit gooide. Binnenkort worden er grote zandkastelen gebouwd!
A fgelopen zondag zijn we even lekker naar een klein strandje in Huizen geweest. Voor Pepijn was dit de eerste keer. Hij moest heel even wennen aan de waterkant. Mama was vooral bezrogd dat hij niet klakkeloos het water ging inrennen en dan voorover zou vallen. Toen hij eenmaal was gewend, durfde hij tot zijn knieen in het water. Papa was in de buurt en haalde hem menigmaal aan zijn arm weer terug. De kleine waterrat! Leuk om te zien dat hij het leuk vindt. Daarnaast had hij ook zijn schepje en emmertje mee, waar hij dan veel zand er in en er weer uit gooide. Binnenkort worden er grote zandkastelen gebouwd!
Mama en papa hebben mij meegenomen naar een
poffertjeskraam in Laren. Ik heb daar voor het eerst poffertjes gegeten. Die zijn net zo lekker als pannekoeken! Zie mij lekker smullen. En toen ik klaar was, moest ik even goed kijken wat er allemaal om me heen gebeurde. Ik heb wel honderd poffertjes gezien!
Sinds Pepijn geboren is eind 2005, heeft hij nog nooit sneeuw bewust meegemaakt. Gisteren was het dan zijn eerste keer. Toen het begon te sneeuwen, keek hij naar buiten en wees naar boven. Ik vertelde hem dat dat sneeuw was. Hij vond het reuze spannend en interessant! Toen Michelle uiteindelijk ’s middags eerder van d’r werk thuis kwam, zijn we met de kleine man de sneeuw ingegaan. Eerst natuurlijk zijn michelin-kleren aan en sjaal om. 
En natuurlijk handschoenen. Toen snel naar buiten toe. Hij heeft voor zijn verjaardag een slee gekregen van zijn oom. Hier heeft hij opgezeten en vond het reuze leuk en spannend. Want ja, wanneer doen we dit nu met zijn allen.
Recent Comments